Sound and Fury, 13 september – 18 oktober

Life’s but a walking shadow, a poor player,
That struts and frets his hour upon the stage,
And then is heard no more. It is a tale
Told by an idiot, full of sound and fury,
Signifying nothing. 
(Macbeth (Act 5, Scene 5, lines 17-28)

Het woeden van de wereld dringt zich aan ons op in een onophoudelijke stroom beelden. Maar wat als die beelden verdwijnen en alleen geluid overblijft? Wat heeft het leven ons dan te zeggen, anders dan lawaai en geraas? Of gaat er dan een nieuwe veel sensitievere wereld voor je open, op de tast als een blinde? 

Met één video en vier geluidskunstwerken presenteert Nieuw Dakota het werk van zes jonge kunstenaars, die allen hun (master)opleiding aan academies in Amsterdam volgden en die nu furore maken op het internationale toneel: Jacob Dwyer, Sophie Serber, Richard John Jones, Smari Robertsson, Nathan Azhderian en Nora Turato. 

De kunstwerken maken deel uit van de collectie van Frits Bergsma met wie we in 2015 onder de titel Collector’s Choice een tentoonstelling maakten met alleen videowerken. In een tentoonstellingsconcept van Jozef Hey (BeamSysytems), tonen we nu een selectie van zijn recent aangekochte geluidskunstwerken. Het primaat van geluid, taal en het gesproken woord loopt als een rode draad door de tentoonstelling. 

Jacob Dwyer / Keith’s’ Arcadia (2017)
Keith Arcadia vertelt het verhaal van een man die zich tijdens de Londense rellen van 2011 in het Arcadia winkelcentrum (Ealing) bevindt. Zonder enig besef van het geweld dat op de straten buiten gaande is, gebruikt hij de reflectie van een winkelraam om terug te kijken naar een reeks van schoenenwinkels en stelt zich zo het winkelcentrum voor als een echt arcadisch landschap. Het werk komt voort uit een beeld van de nasleep van de rellen: een verkeerspion verankerd in een raam van het winkelcentrum, zwevend in de lucht als in een stripverhaal.

Sophie Serber / Not Remain (2017)
In dit werk leest de kunstenaar hardop voor van pagina’s uit een boek geschreven door haar moeder. Haar stem is vervormd, en licht aangepast in slow motion, hetgeen resulteert in een soort gapende mantra. De positionering die voortkomt uit het tempo van haar stem, balanceert op de rand van verveling en verraadt een postmodernistische en rebelse houding, als een daad waarmee bestaande structuren belachelijk gemaakt worden als een deel van een proces dat bepaalt waar men voor staat.

Richard John Jones / Philomela (2018)
Deze opname is een bewerking van de mythe van Philomela, Procne en Tereus uit Ovidius’s Metamorphoses. Het verhaal vertelt over het geweld waaraan Philomela wordt blootgesteld en haar daar opvolgende wraak. Opmerkelijk is het gebruik van weven door Philomela, als een middel om haar verhaal te vertellen in haar zoektocht naar gerechtigheid. Philomela’s verhaal focust op de stem en het gebrek van een stem, en gaat over werken met en door beperkingen heen om gehoord en begrepen te worden. De opname is uitgevoerd door actrice Jacqueline Press die, ondanks dat zij doof geboren is, een prominent stemactrice is. De opname is door Jones gemixt met atmosferische audio samples waaronder het geluid van met de hand bediende weefgetouwen en het lied van een nachtegaal.

Smari Robertsson / Sleeptalking (2017)
In Sleeptalking ontvouwt zich een doorlopende conversatie. De zinnen zijn onsamenhangend en kort maar tijdens het luisteren lijkt het alsof er consensus is over het onderwerp. Robertsson’s speelt een serie van 1442 audiobestanden af waarin hij individuele woorden uit een begeleidende publicatie voorleest. De woorden komen dan uit het rechter- of linkeroor van de speakers, afgespeeld op shuffle and continu op repeat. Dit genereert een soort van eindeloze conversatie gezien de shuffle nooit dezelfde combinatie van woorden op rij zal herhalen.

Nora Turato/ Wine cork wrapped in paper towels and a condom (2017)
De tekstprojecties echoën de snelheid van Turato’s gesproken woord, op bepaalde momenten worden de woorden zo snel getoond dat ze onbegrijpelijk worden. Ze komen zo snel en dik aangezet dat ze onduidelijk worden. De woorden brengen betekenissen die alleen vluchtig tot ons komen. De stilistische kenmerken van de stem voegen emotie toe aan de tekst. Gesproken en geschreven taal mengen zich tot één geheel, maar elk brengt compleet andere toegevoegde informatie. De projectie en de audio zijn reeds interpretaties van de tekst en de inherente eigenschappen van beide mediums komen naar voren.

Nathan Azhderian / Everything Points (2015)

[ENGLISH]

The raging of the world is forced upon us by an unrelenting stream of images. But what if these images would disappear and all that’s left is sound? What would life have to say to us then, other than sound and fury? Or will a new, much more sensitive world open up to you, led by touch like a blind person?

With one video and four audio artworks Nieuw Dakota presents the work of six young artists. Five artists that all completed a (masters)degree at academies in Amsterdam and are now making name for themselves on the international stage: Jacob Dwyer, Sophie Serber, Richard John Jones, Smari Robertsson, Nathan Azhderian and Nora Turato.

The artworks are part of the personal collection of Frits Bergsma with whom we in 2015 made the exhibition Collectors Choice, an exhibition comprised of all video works. In an exhibition concept by Jozef Hey (BeamSystems), we are now showing a selection of his recently purchased audio art works. Not only the primacy of sound over image but also the use of language and the spoken word, will run like a common thread through the space of Nieuw Dakota.

Jacob Dwyer / Keith’s’ Arcadia (2017)
Keith’s Arcadia tells the story of a man who finds himself in Arcadia Shopping Centre (Ealing) amidst the London riots of 2011. With no casual conception of the violence taking place in the streets outside, he uses the reflection of a window to look back at TK Maxx and an assortment of trainer shops and reimagines the shopping centre as a real Arcadian landscape. The work spawns from an image gleaned in the riots aftermath: a traffic cone embedded in the window of the shopping centre, suspended in the air like a cartoon.

Sophie Serber / Not Remain (2017)
Within this work the artist reads out loud pages from a book written by her mother, whereby her voice has been distorted, and is slightly modified in slow motion, resulting in a yawning kind of mantra. The attitude deriving from the pace of her voice balances boredom and a post-modernist and rebellious stand —an act of ridiculing existing structures as part of the process of determining meaning or coming to whatever you take a stand for.

Richard John Jones / Philomela (2018)
This recording is an adaptation of the myth of Philomela, Procne and Tereus from Ovid’s Metamorphoses. The story recounts the violence Philomela is subjected to and her subsequent revenge. Notably, in the story, Philomela turns to tapestry to tell her story in her pursuit of justice. Philomela’s story focusses on the voice and the lack thereof and is a tale of working with and through constraints to be heard and understood. The recording is performed by the actress Jacqueline Press who, although born profoundly deaf, is a prominent voice actress. The recording is mixed by Jones with atmospheric audio samples including a hand-operated looms and a nightingale’s song.

Smari Robertsson / Sleeptalking (2017)
Sleeptalking unfolds as a continuous conversation. The sentences are incoherent and short but as you listen it seems there is a consensus on what the subject is. Robertsson’s playing a series 1442 audio files of him reading individual words from an accompanying publication. The words are then either in the left or right ear of the stereo speakers, played on shuffle and continuous repeat from either one of the hatches. This generates a sort of endless conversation as the shuffle never repeats the same string of words together in a row. 

Nora Turato/ Wine cork wrapped in paper towels and a condom (2017)
The text projections echo the speed of Turato’s speech, but at times the words are shown so quickly as to be incomprehensible. Coming so thick and fast that they become indistinct, these words convey meanings that can only be ‘skimmed’. The stylistic devices of the voice add emotion to the text. Spoken and written language meld into one, but each conveys very different additional information. The projection and the audio are already interpretations of the text and each medium’s inherent characteristics come to the fore.

Nathan Azhderian / Everything Points (2015)