STEUN ONS

Martin Reints – “melting ice”

april 1, 2018  |  Algemeen, The Catch

 foto: Katja Stam

Martin Reints (1950) is dichter en essayist. Zijn dichtbundel Lichaam en ziel (1992) werd bekroond met de Herman Gorter-prijs en voor de essaybundel Nacht- en dagwerk (1998) kreeg hij de J. Greshoff-prijs. Tussen de gebeurtenissen (2000) en Ballade van de winstwaarschuwing (2005) werden genomineerd voor de VSB Poëzieprijs. Zijn meest recente bundel, Wildcamera (2017), bevat zowel gedichten als beschouwingen, over onder meer de wolken van Berndnaut Smilde, de grootmoeders van Miwa Yanagi, ogen en handen bij Franciszka Themerson en Large Mountain van Anish Kapoor.

Geïnspireerd op de tentoonstelling melting ice van frank mandersloot schreef Martin Reints 3 gedichten.

Zhuang Zi bij de stoeltjes van Frank Mandersloot

Zhuang Zi: prettig slagwerk heb je daar neergezet
kan ik er ook op zitten?

Voorbijganger: is dat het goeie woord, slagwerk?

Frank Mandersloot: nou ja, ik heb het niet voor niets neergezet,
en daar staan nog meer van dat soort dingen
maar of het slagwerken zijn maken jullie uit

Zhuang Zi: in ieder geval zit het lekker
niet te warm, niet te hard, niet te ruw
en moet je eens horen, als je ertegen blaast

Voorbijganger: waar wachten we op?

Frank Mandersloot: hier maak ik even een foto van

Zhuang Zi: laten we wachten tot ze versleten zijn
en de wind ze verspreidt over de wereld.

 

John Cage komt de trap van Nieuw Dakota af

Zhuang Zi: hoor je de wind, buiten? en hoor je
hoe iemand daar in de leesruimte boven zijn stoel verzet?
ik denk een bezoeker die een vraaggesprek met je zit te lezen

Frank Mandersloot: die bezoeker? dat is John Cage

Voorbijganger: de componist van dat klaterende water?

Frank Mandersloot: de componist van de stilte
die in de verre toekomst wordt verdreven
als je je het klaterende water herinnert

Voorbijganger: hij komt de trap af

John Cage: waar gaan we heen?
wat zijn we aan het doen?

Frank Mandersloot: het verleden ontstaat uit de toekomst
maar iets wat een troon is geweest
is iets anders dan iets wat geen troon is geweest.

 

Voorbijganger ziet geen paard voor de deur

Voorbijganger: het klaterende ijs, de krakende stoom,
het fluitende water: terwijl je kijkt veranderen ze niet

John Cage: elk voorwerp heeft zijn eigen klank,
dat hoor je als je ertegen tikt
het is het enige antwoord dat een voorwerp kan geven

Frank Mandersloot: er staat een wit paard voor de deur
maar je ziet het niet en het is geen paard,
je bent het zelf

John Cage: (…)

Zhuang Zi: ik ben nog steeds aan het zitten
maar ik begin het langzaam te vergeten

Frank Mandersloot: moet je dat water zien
aan de andere kant van de wereld,
hoe de wind daar overheen gaat.