STEUN ONS

Marjolijn van Heemstra, “Rijk der lichten”

juni 13, 2015  |  The Catch

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Marjolijn van Heemstra (1981) studeerde godsdienstwetenschappen in Amsterdam, is als theatermaker verbonden aan het Ro theater in Rotterdam, en als columnist aan dagblad Trouw. In 2010 kwam haar debuutbundel Als Mozes had doorgevraagd uit, die werd genomineerd voor de C. Buddingh’-prijs en bekroond met de Jo Peters Poëzieprijs. Twee jaar later verscheen haar debuutroman De laatste Aedema, weer twee jaar later gevolgd door haar tweede dichtbundel Meer hoef dan voet (De Bezige Bij, 2014).

De wandeling

Route rood ligt in zichzelf
gedraaid als een ammoniet, het is
de vierde keer dat ik voorbij
de slagboom loop, ik zoek
asfalt maar vind steeds hetzelfde
ven, donker, onbewogen
alsof de bodem op de
oppervlakte drijft, dit is geen
pad maar een rits tussen lappen licht
en tijd, alles half aanwezig, half
verdwijnend, Er tikt
een middeleeuwse specht,
de herten in het veld zijn
allang overleden,
er kronkelen wormen
uit eerdere aarde en
in de mist tussen de paarden staan
blekere paarden, gehavend
in een lang besliste strijd.
Hoe mager dit moment, hoe
tijdelijk intact! Ik zoek
in de levensgevaarlijke schemer
de uitgang, de auto –
nog altijd niet ontsnapt.

In de navel van de stad wordt gerommeld
met de tijd. Als een bloederige buik
liggen negen eeuwen open. Plastic
kronkelt tussen pijlen
van premoderne jagers,
een parkeerdek is vermengd
met resten middeleeuwse haven,
een liftschacht steekt tot diep
in vlezige, Romeinse grond.
In de wirwar van muren
zijn stations gehakt, ruim als graven.
De dwarsdoorsnede
van honderdduizend jaar
aan lepels, schoenen, afgods-
beeldjes, opvallend veel messen en
een enkel eeuwig huis ligt
in vloeren opgedeeld. Tot aan
de ondergrondse akkers, waar
het oude water stroomde en wij
straks denderen langs scherven en geheimen.